De Gentse Academie voor Schone Kunsten reikte vanaf haar oprichting in 1748 om de twee jaar medailles uit aan de beste leerlingen. In 1771 kreeg de instelling de titel Koninklijke Academie voor Teken- en Schilderkunst en Architectuur, waarna de regering prijspenningen ter beschikking stelde. Tijdens de Franse overheersing werd deze praktijk afgeschaft, maar koning Willem I voerde ze in 1819 opnieuw in.
De zes penningen die de Academie jaarlijks van de overheid ontving, waren echter ontoereikend: tussen 1820 en 1830 werden maar liefst 119 prijspenningen aan leerlingen en 56 op de Salons uitgereikt. Anders dan tijdens de Oostenrijkse periode mocht de Academie volgens de resolutie van 31 juli 1819, uitgevaardigd door Willem I, geen extra exemplaren van hetzelfde type op eigen kosten laten bijmaken. Daarom liet de Academie zelf bijkomende penningen graveren.
Aanvankelijk gebeurde dat door lokale kunstenaars zoals Tiberghien en De Bast. In 1829 verving de Gentse Academie deze met de hand gegraveerde exemplaren door geslagen medailles met de beeltenis van Willem I. Ze werden vervaardigd door de Gentse graveur J. P. Braemt, in twee formaten. Door de stijgende vraag — vooral voor de Salons — was handgravure waarschijnlijk te kostelijk en te tijdrovend. Dat op deze nieuwe prijspenningen geen ruimte meer was voorzien voor de naam van de laureaat of de datum, wijst in dezelfde richting: de penningen waren bedoeld voor goedkope, seriële productie.

Voorzijde: buste van Willem I naar links. Onder de afsnede van de hals het opschrift BRAEMT F. Rondom GVILIELMVS I – BELGARVM REX en een geprofileerde boord.

Keerzijde: opschrift ACAD. REG. / BONIS ARTIBUS / DOCENDIS PROMOVENDIS / REMUNERANDIS / GANDAVI / INSTITUTA. Rondom een geprofileerde boord.