Deze laarzen werden gedragen door een postiljon, een postkoerier die, in tegenstelling tot een koetsier, niet op de bok van de koets maar te paard reed. Vooral vanaf de 17de eeuw werd de post, die in hoeveelheid toenam, voornamelijk per postkoets vervoerd. Na de aanleg van spoorlijnen in de 19e eeuw werd de post steeds vaker met posttreinen getransporteerd, waardoor postiljons geleidelijk overbodig werden.

Postiljons droegen, naast een meestal felkleurig uniform, laarzen waarin de rijbroek werd gestoken. Het betrof zware lederen laarzen die meer dan 3 kilogram per stuk wogen. Ze waren met metaal versterkt om de benen van de postiljon te beschermen bij een val van het paard. Koeriers reisen immers vaak 's nachts of met slechte paarden. Daarnaast kwam het voor dat een postiljon een tweede paard meevoerde (wanneer hij op terugreis was) of een postwagen leidde, waarbij steeds het gevaar bestond op kniestoten door het paard of de dissel.

Dit paar zwarte lederen laarzen heeft een vierkante, afgeronde neus en een hak van 3,8 cm. Over de voet loopt een lederen band waaraan een zwart geverfd ijzeren spoor met een stervormig wieltje is bevestigd.