Deze bruidsbeker behoort tot het type 'drinkuit', een beker zonder voet. De bedoeling was om de gevulde beker volledig leeg te drinken en hem daarna omgekeerd op tafel te plaatsen. Dit was een populair tijdverdrijf, vooral in de zestiende eeuw. 

Dit exemplaar werd gebruikt bij een huwelijk. De echtgenoten dienden de grote en de kleine beker, die gelijktijdig werden gevuld, samen leeg te drinken zonder te morsen. Dit gebruik stond symbool voor de onbreekbaarheid van het huwelijk. De grootste, kelkvormige beker dient als basis. De overgang naar de kleinere beker verloopt via een ajour bewerkte bol, wat wil zeggen dat er gaten of uitsparingen in zijn aangebracht. In deze bol bevinden zich rinkelbelletjes en bovenop staat een figuur die als basis dient voor het scharnier in de vorm van een boog waaraan de kleinere beker hangt. 

Het merkteken van de stad Antwerpen (een gekroonde hand), de jaarletter (een gekroonde B) en het meestermerk (een zespuntige ster) zijn aangebracht op de rand van de kelkbeker.