Pot in bruinrode klei met een ruwwandig, korrelig oppervlak, vermoedelijk te dateren in de 2e–3e eeuw na Chr. De pot heeft een bolvormig lichaam, een licht uitstaande rand en een korte, conische voet.
De buitenzijde is versierd met witte barbotine in de vorm van cirkels, aangebracht in twee horizontale rijen. Barbotine is een type versiering gemaakt van klei en water dat vaak voorkomt bij Romeins provinciaal aardewerk, onder meer in het Rijnland en mogelijk in het Eifelgebied.
Het oppervlak vertoont gebruikssporen en verkleuringen. De rand is hersteld met plaaster.